Eyvah çocuğum üstün zekalı

EYVAH ÇOCUĞUM ÜSTÜN ZEKALI

Sınıf öğretmeninin bir gün ilkokul 2.sınıfta oğlu olan arkadaşımı arayarak görüşmeleri gerektiğini 
söyleyince sorunsuz bir veli pozisyonunun kaybetmekte olduğunu düşünen arkadaşım bakalım bizim 
canavar neler yaptı da öğretmenine diye düşünerek soluğu okulda alır. Kendisini öğretmen tarafından
yapılacak tüm şikâyetlere hazırlamış ve zırhının kuşanarak öğretmenin karşısına dikilmiş ve eli 
kılıcında bekleyen bir cengâver gibi savuma pozisyonunda beklemişti. Sizin çocuğunuzdan bıktım, bu 
ne biçim bir çocuk gibi sızlanmalar beklerken öğretmenden gelen sürpriz sözler arkadaşımı şaşkınlığa 
sürüklemişti. Öğretmen çocuğunda normal olmayan özellikler olduğunu, bu özelliklerin onu diğer 
çocuklardan ayırdığını hatta üstün kıldığını söyleyince kafasında soru işaretleri çoğalmaya başlamış ve duruma anlam vermek zorlaşmıştı. Derken öğretmen bu farklılıkların çocuğun üstün zekalı 
olabileceğini bunu anlamak için bazı testleri önerdiğinde arkadaşım sevincini saklama tercihinde 
bulunmuş ve saklamaya çalıştığı bu sevinci arabada, direksiyon başında çığlık atarak dışarı vurmuştu. 

Evet oğlu belki de üstün zekalı idi, yedi ceddinde üniversite mezunu bile olmayan bu aileden böyle bir 
çocuğun çıkması kendisi mühendis olan arkadaşımı şaşırtmıştı. 
Günler geçti ve testler sıra ile yapıldı. Sonuç öğretmeni haklı çıkarmıştı ve test sonuçları küçük prensin 
üstün zekalı olduğunu gösteriyordu. Şimdi oğlunun derslerde sıkılmasını, arkadaş edinmesinde 
zorlandığını, okulda bir şey öğrenemediğini söylediği sözleri kulağında çınlıyor ve bunları galiba bizim 
oğlan okumayacak, bu çocuk adam olmayacak şeklinde yorumladığı anları hatırlıyor ve kendinden 
utanıyordu. Hatta bir keresinde çocuğunun defterine tahtadakileri yazmadığını fark etmiş vay haylaz 
deyip, bir de tokat atmıştı. Meğerse haftalar sonra çocuğunu göz rahatsızlığından dolayı tahtayı 
göremediğini öğrenince ağlayacak hislere kapılmış ve kendini affettirmek için küçük prense yapmadığı şirinlikler kalmamıştı. 

Bu sonuçlardan sonra yapılabileceklerini araştırmış ve kendi çocuğu gibi çocukların gittiği okulların 
genelde özel okul olduğunu ve bütçelerini aştığını öğrendi. Devlet imkanları ile bu eğitimi veren bir 
okul olmadığını sadece hafta sonu kurslarının olduğunu öğrenince biraz sevinmişti. 
Günler geçtikçe çocuğunun farklı olduğunu kendi de anlamaya başlamıştı. Çocuğunun sorduğu cevap verilmesi güç soruların geçiştirmenin artık uygun bir yöntem olmadığını öğrenmişti de artık. Zor 
sorular ardı ardına gelmeye başladığında çocuğunun gittiği devlet destekli kurslar da ki öğrendikleri 
ve de iyi eğitim almış biri olarak kendisinin yetersiz kaldığını anlamaya başlamıştı. Giderek üstün 
zekalı olmanın filmlerde ya da romanlarda olduğu gibi avantajlı bir şey olmadığını yavaş yavaş 
anlamaya başladı. Bir süre sonra bu durumun hatta dezavantaja dönüşmesi kendisini derinden sarstı. 

Bu tip çocuklar diğer çocuklardan çok bariz bir şekilde ayrışıyor, sosyal ortamlarda yalnız kalıyor hayat 
bir hapishaneye dönüyordu sanki.

Bir süre sonra çocuğunun ve kendisinin durumunun daha da zorlaştığını hatta artık bulundukları 
pozisyonun tercih edilmez hale geldiğini anlamaya başlamıştı.
Bu hikayenin sonunda ne mi oldu? Bu sonu olmayan bir hikayeye dönüştü ve her geçen gün yeni bir 
problem yeni bir çözüm derken hayat devam ediyor.....